تبلیغات

۩۞۩ زنبور سرخ ۩۞۩ - در جنگ چه گذشت : ۩ حلقه های مرگ ۩

فال

کلیپ موبایل

قالب وبلاگ

اس ام اس عاشقانه

۩۞۩ زنبور سرخ ۩۞۩
ما سرباز لشکر عشق سید خامنه ایم ...

Google

در این وبلاگ
در كل اینترنت


بازدید : مرتبه
تاریخ : پنجشنبه 18 آبان 1391

حلقه های مرگ



لایه های پنهان جنگ : حلقه مرگ در دستان ۲۱ كشور

در مارس ۱۹۸۶ م. دبیركل وقت سازمان ملل خاویر پرز دكوئیار به طور رسمى عراق را متهم به استفاده از سلاح هاى شیمیایى علیه ایران كرد. در این باره وى به گزارش ارائه شده به وسیله كارشناسان سازمان ملل كه در فوریه همان سال براى بررسى موضوع سلاح هاى شیمیایى به ایران سفر كرده بودند، استناد كرد.دبیركل به صراحت از رژیم عراق خواست به نقص مقررات بین المللى خاتمه دهد و گزارش بازرسان سازمان ملل تأكید داشت كه رژیم عراق از سلاح هاى شیمیایى در جنگ علیه ایران استفاده كرده است. با این وجود رژیم عراق این موضوع را تكذیب مى كرد و متأسفانه سیاستگذاران غربى ترجیح مى دادند در این باره سكوت كنند. ولى وقتى كه بدن مجروح و تاول زده رزمندگان ایرانى از كنار كرخه و شلمچه براى مداوا راهى كشورهاى اروپایى شدند، دایره شواهد و مدارك دال بر استفاده غیرانسانى رژیم عراق از مواد شیمیایى كه به وسیله شركت هاى غربى در اختیار رژیم عراق قرار داده شده بود، تكمیل تر و موجب شد كه اعتراض هایى نسبت به سكوت دولت هاى غربى درباره این فاجعه شكل گیرد و اینك بعد از گذشت بیش از دو دهه از جنگ تحمیلى، صدام حسین كه در آن زمان موضوع حمله هاى شیمیایى را انكار مى كرد، امروز در دادگاه از این فاجعه اسفناك به عنوان افتخارى یاد مى كند كه مدال آن را دولت هاى غربى به گردنش انداختند.

نگاه اجمالى به حمایت ۲۱ كشور جهان از رژیم عراق در این فاجعه غیرانسانى، شاید تا اندازه اى در شكافتن این جنایت كه امروز دلیل افتخار این جنایتكار جنگى شده است بى فایده نباشد.


كنوانسیونى به نام منع سلاح هاى شیمیایى

در طول تاریخ تلاش هاى بسیارى براى جلوگیرى استفاده از جنگ افزارهاى شیمیایى و بیولوژیك شده است. از جمله تلاش هایى كه به تنظیم یك قرارداد بین المللى در سال ۱۹۰۷ كه از نظر حقوقى تعهدآور بود، انجامید. ولى با شروع جنگ جهانى اول، كنوانسیون ۱۹۰۷ لاهه نتوانست از به وجود آمدن جنگ شیمیایى جلوگیرى كند.كاربرد جنگ افزارهاى شیمیایى، كشورها را به امضاى پروتكل ۱۷ ژوئن ۱۹۲۵ ژنو درباره به كار نبردن جنگ افزارهاى شیمیایى و بیولوژیك وادار كرد، اما توسعه تولید یا ذخیره سازى این گونه سلاح ها را منع نكرد. ۱۶ دسامبر ،۱۹۷۱ نشست عمومى سازمان ملل طرح قراردادى را كه كمیسیون خلع سلاح ژنو براى منع، توسعه، تولید و انباشت جنگ افزارهاى میكروبى و سمى و نابودسازى آن ها تهیه شده بود، تصویب كرد. در ۱۱ نوامبر ،۱۹۸۷ سازمان ملل قطعنامه اى در مورد جنگ افزارهاى شیمیایى به تصویب رساند.كنوانسیون منع سلاح هاى شیمیایى پس از دودهه گفت وگوهاى فشرده در سال ۱۹۹۳ در پاریس امضا شد و از سال ۱۹۹۷ به اجرا درآمد كه تاكنون ۱۷۸ كشور از جمله اسپانیا، انگلیس، ژاپن، ایتالیا و آلمان به عضویت كنوانسیون درآمده اند. این كنوانسیون داراى یك مقدمه، ۲۴ ماده و ۲ متن پیوست است.سازمان منع سلاح هاى شیمیایى (opcw) وظیفه اجراى كنوانسیون را برعهده دارد كه مقرآن در لاهه هلند است.


ایران قربانى سلاح هاى شیمیایى

ایران از جمله كشورهایى است كه بیشترین آسیب را از به كارگیرى سلاح هاى نامتعارف در طول تاریخ دیده است. استفاده از سلاح هاى شیمیایى از سوى عراق، درحالى اتفاق افتاد كه این كشور جزو كشورهاى امضاكننده پروتكل ژنو در سال ۱۹۲۵ درباره منع استفاده از سلاح هاى سمى، خفه كننده و تركیبات باكتریولوژیك قرار داشت. قربانى گرفتن سلاح هاى شیمیایى باعث شد جمهورى اسلامى ایران از بدو شروع گفت وگوهاى مربوط به تدوین كنوانسیون در ژنو و همچنین در كمیسیون مقدماتى آن جزو فعال ترین كشورهاى عضو باشد. ایران در سال ۱۹۹۷ . م با تصویب مجلس شوراى اسلامى به كنوانسیون پیوست و از همان آغاز همواره عضو شوراى اجرایى سازمان بوده و حضورى فعال و تأثیرگذار در سازمان opcw داشته است.

در طول جنگ تحمیلى، رژیم عراق بارها از سلاح شیمیایى استفاده كرد. به طورى كه بنابه گزارش رسمى ایران به كنفرانس خلع سلاح، تعداد این حملات توسط عراق از دى ماه ۱۳۵۹ تا اسفند ۱۳۶۶ در مجموع به ۲۴۲ مورد رسیده بود كه قربانیان آن ۴۴ هزارنفر ذكر شده است كه از آن تاریخ تاكنون این رقم به یكصدهزار نفر افزایش یافته است. همچنین بنا بر همین گزارش عراق در طول جنگ تحمیلى از ۶ هزار بمب شیمیایى علیه ایران استفاده كرده است.به گفته دكتر حسین شهرستانى، از دانشمندان هسته اى عراق، از سال ۱۹۸۰ م. ۱۳۵۹برنامه سلاح هاى كشتار جمعى عراق آغاز شد و در بخش شیمیایى در سال ۱۹۸۲م.۱۳۶۱با كمك چند شركت آمریكایى با استفاده از گاز اعصاب و سارین افزایش پیدا كرد.
عراق تا پایان سال ۱۳۶۴ مقدار ۱۰ تن از انواع گازها را در یك ماه تولید مى كرد كه در پایان سال ۶۵ این مقدار به بیش از ۵۰ تن در ماه افزایش یافت و در پایان سال ۶۷ عراق مى توانست بیش از ۷۰ تن گاز خردل و ۶ تن از هر یك از گازهاى «تابون» و «سارین» تولید كند.

توانمندى عراق در تولید گازهاى شیمیایى با همكارى و حمایت بسیارى از شركت هاى آمریكایى و اروپایى و دیگر كشورها ایجاد شد.

روزنامه الكترونیكى القبس از زبان كارشناسان و گزارش ارسالى از عراق، مى نویسد: ۹۲ شركت آلمانى، عراق رابه سلاح هاى شیمیایى و هسته اى مجهز كردند و ۲۲ شركت آمریكایى، ۲۳ شركت انگلیسى، ۲۱ شركت فرانسوى، ۱۸ شركت اتریشى، ۱۱ شركت بلژیكى، ۱۵ شركت ایتالیایى، ۱۳ شركت سوئیسى، ۷ شركت اسپانیایى، ۳ شركت ژاپنى، ۴ شركت هندى، ۵ شركت كره اى و ۳ شركت چینى و تعدادى از شركت هاى آرژانتینى، برزیلى، مصرى، اردنى و ۴۰ شركت روسى و اوكراینى در لیست فروشندگان سلاح هاى شیمیایى و هسته اى به عراق قرار دارند كه درمجموع به ۲۷۸ شركت اشاره شده است.

از سوى دیگر براساس تحقیقات به عمل آمده از سوى انجمن حمایت از قربانیان سلاح هاى شیمیایى، ۴۴۵ شركت از سراسرجهان در طول ۸ سال جنگ تحمیلى ارتش صدام را در زمینه هاى مختلف نظامى بویژه تولید سلاح هاى شیمیایى حمایت مى كردند.


لیست شركاى جرم شیمیایى صدام

براساس تحقیقات انجمن حمایت از قربانیان سلاح هاى شیمیایى از میان ۴۴۵ شركت تجهیزكننده ارتش صدام در زمینه هاى مختلف بخصوص سلاح هاى شیمیایى، شركت هایى از ژاپن، هلند، سوئد، بلژیك، اسپانیا، فرانسه و آلمان سهم بیشترى داشتند.بنابراین تحقیق، شركت هاى فناك (Fanuc) ، هماماتسافترنكیس كاكا (Hammamatsu photonics kk)، ان.اى.سى (nec) ، اوساكا (Osaka) و ویدا (waida) ازجمله شركت هاى ژاپنى هستند كه در برنامه هسته اى صدام حسین، او را یارى دادند.
از كشور هلند نیز شركت هاى «مل كمى بى وى» (Melchemie B.V) و «كى بى اس هلند بى وى (KBSHolland B.V) در برنامه تسلیحاتى شیمیایى و شركت تجهیزات «ان وى دلف (Delf Instruments N.V) درامور پشتیبانى نظامى و ساخت آزمایشگاهى نظامى براى وزارت دفاع، صدام را تأمین مى كردند.
شركت «مل كمى» از سال ۱۹۶۹م. با عراق روابط تجارى داشت و به گفته «آى اوزند كمپ» مدیر این شركت، شركت او در سال ۱۹۸۴ م. برابر ۱۰ میلیون دلار مواد شیمیایى به عراق صادر كرد.
طبق سندهاى دفاتر این شركت درفهرست سفارش خرید عراق، یك هزار تن كلرورنیونیل، ۲۰ تن فلوئور هیدروژنه پتاسیم، ۶۰ تن اكسى كلرور فسفر، ۵ تن اسیدفلوئوریدریك و ۱۵۰ تن الكل ایزوپروپیل به چشم مى خورد. اسناد دادگاه آلمان نیز نشان مى دهد كه همه این مواد به مجتمع سامرا ارسال شده بود. به احتمال زیاد همه آنها در تولید گاز خفه كننده به كار رفته است.از سوئد نیز شركت «سب - اسكانیا» (saab-scania) در برنامه موشكى و شركت «اب ب» (ABB) در برنامه هسته اى، رژیم بعث را یارى كرده اند.شركت «تربلام» (Treblam)، در برنامه تسلیحات شیمیایى و شركت اسپانیایى «دونابت» (Donabet) در برنامه موشكى، شركت «زایر» (Zayer) در برنامه هسته اى از اسپانیا رژیم صدام را تأمین كرده اند. همچنین شركت اسپانیایى «آلاوساس یاكس یاك» ساخت فیوز براى ماشه هاى الكترونیكى مخصوص انفجار بمب را برعهده داشته است.از بلژیك شركت هاى بازرگانى «كرفت آن یو» (NUkraft mereanfile) و «پترولیوم فیلیپس» (Philips petroleum) در زمینه برنامه تسلیحات شیمیایى، شركت «ا آى بى اینستروبل) (OIB Instrubet) در زمینه پشتیبانى نظامى و ساخت آزمایشگاه هاى نظامى براى وزارت دفاع، شركت هاى «رئوئیز بلژیك» (Poudries Reunies Bleges SA) شركت تحقیقاتى فضایى (Space Research corp) در زمینه برنامه موشكى و شركت هاى «بوهلر ادلستال» (Boehler Edelstahl) و «سباترا» (Sebatra) در زمینه برنامه هسته اى با صدام همكارى داشتند. در سال ۱۳۶۱ وزارت صنایع و پتروشیمى دولت عراق براى خرید ۵۰۰ هزار كیلوگرم موادشیمیایى موسوم به «تیئودیگلیكون» براى تولید عوامل غیراعصاب به بلژیك سفارش داد.دولت عراق در ژوئن ۱۹۸۲ قراردادى به ارزش ۸۳۰ میلیون دلار با یك شركت بلژیكى امضا كرد تا پناهگاه هاى پیشرفته اى براى صدام بناكند كه این شركت بیشتر كارهاى ساختمانى مجتمع پتروشیمى «القائم» را نیز انجام داده بود.از فرانسه نیز شركت حفاظتى «اس ا» (protect SA) در زمینه تسلیحات شیمیایى، شركت «تامسون سى پى اس» (Thomson CPS) در زمینه پشتیبانى نظامى و ساخت آزمایشگاه هاى نظامى براى وزارت دفاع، رژیم صدام را تأمین مى كردند.
روزنامه چپ گراى آلمانى «داى تاك زایتونگ» در دسامبر ۲۰۰۲ گزارش ۱۲ هزار صفحه اى را كه عراق درباره برنامه تسلیحاتى خود به سازمان ملل ارائه كرده بود، منتشر كرد.
در این گزارش عراق از شركت هاى Denobate و Zayere اسپانیا به عنوان فروشنده راكت یا موشك و سلاح هاى اتمى نام برده و شركت Trebeian را نیز فروشنده سلاح هاى شیمیایى معرفى كرده است.
شركت Expal هم از سال ۱۹۷۶م. بمب هایى را به عراق منتقل و در سال ۱۹۸۲ م، یك میلیارد ESP اسلحه به عراق صادر كرده است.طبق گزارشى در سال ۱۹۸۶م. یك فروند كشتى حامل ۶۸ تن بمب شیمیایى متعلق به شركت Expal هنگام بارگیرى در «سانتاندر» در شمال اسپانیا متوقف شد، اما پس از آن به راه خود ادامه داده بود.در آوریل ۱۹۸۵ م. در جریان یك ماجراى هواپیمایى در پایگاه نظامى اسپانیا در نزدیكى مادرید، یك هواپیماى بوئینگ حامل «ناپالم» و گاز خردل دچار سانحه شد و معلوم شد كه شركت Expal براى عراق سلاح هاى گفته شده را تولید كرده بود.شركتECIA - based Markina در سال ۱۹۸۲م. مقدار زیادى اسلحه به ارزش ۳ میلیارد و ۵۰۰ میلیون تومان به عراق حمل كرده بود.
براساس گزارش ها، در اواسط ۱۹۸۰م. تا ۸۷ شركتى به نام «تكنولوژى بین المللى» مقدار ۵ هزار و ۵۰۰ تن مواد منفجره و مهمات به ارزش تقریبى ۵ میلیارد و ۱۰۰ میلیون تومان به عراق فروخته بود.


آلمان، شریك اصلى جرم

تحقیقات انجام شده حاكى از آن است كه یك سوم از مجموع ۴۴۵ شركت غربى كه در تجهیز ماشین جنگى عراق در زمینه هاى مختلف به ویژه سلاح هاى شیمیایى نقش داشته اند، آلمانى بوده كه علاوه بر فروش به آموزش نیروهاى عراقى در جنگ تحمیلى براى استفاده از این سلاح هاى شیمیایى علیه ایران، مبادرت كرده اند.

نكته مهمى كه در این میان وجوددارد، آن است كه برخى از همه شركت هاى یارى كننده به صدام، جنبه صورى داشته است و بعد از اجراى اهداف موردنظر خود ازمیان رفته و یا این كه برخى دولت هاى شركت هاى تابعه از فعالیت آنها اطلاعى نداشته و پس از كسب آگاهى از كمك هاى این شركت ها به رژیم بعث، آنها را تحت پیگرد قرارداده و یا از كنار این مسأله گذشته اند.

گزارش ۱۲ هزار صفحه اى عراق درباره تسلیحات این كشور، حاوى اخبار پرسروصدایى درمورد آلمان به نام «برلین» است. در این گزارش به تفصیل بیان شده كه بین شركت هاى نظامى آلمان و عراق چه دادوستدهاى تسلیحاتى انجام شده است.

در این گزارش ۱۲ هزار صفحه اى كه روزنامه «تاگس زایتونگ» بخش هاى محرمانه آن را منتشر كرده است از آلمان با نام مهمترین تجهیزكننده انبارهاى تسلیحاتى صدام یاد شده است.
برخى از اسامى شركت هاى آلمانى كه در گزارش عراق به سازمان ملل آمده عبارتند از: «دایملر، من، زیمنس، بنز، كیوكلپ، هوچست، كلوچنر، كارلزیس». شركت كارل كلوب كه از سال ۱۹۷۷ م، با عراق همكارى داشته، تجهیز دو كارخانه اصلى حشره كشى و مواد شوینده بغداد را بر عهده داشته و در گزارش ۱۲ هزار صفحه اى عراق به سازمان ملل، این شركت یكى از بزرگترین تجهیزكنندگان برنامه شیمیایى و تسلیحاتى عراق بوده است.

شركت «كارل كلوب» ۶ خط تولید سلاح شیمیایى جداگانه به نام هاى احمد، على، محمد، عیسى، مدار و قاضى ایجاد كرد. ساخت نخستین آنها در سال ۱۹۸۳م و آخرین آن در سال ۱۹۸۶ م تكمیل شد و در این كارخانه ها از گاز «خرددل» و «اسید پروسیك» تا گازهاى اعصاب «سارین» و «تابون» تولید مى شد. 
براساس گزارش عراق همچنین شركت Preussage از بزرگترین تجهیزكنندگان مواد شیمیایى در زمینه گاز اعصاب سارین بوده است.

شركت «كارل كلوب» و «پیولوت پلنت» (برنامه شیمیایى) فروش و خدمات میلیون ها دلار تجهیزات براى ۶ كارخانه شیمیایى جدا از هم در عراق و تهیه آزمایشگاه هاى پیشرفته براى این كشور را به منظور گسترش، توسعه گاز اعصاب و حمایت مهندس هاى مكانیك آلمانى از وزارت صنایع و صنایع نظامى عراق بر عهده داشتند. 

شركت «ریننگ هوس» (برنامه شیمیایى) نیز تهیه همه فسفریل براى تولید تسلیحات شیمیایى و شركت «پروپیچ» (برنامه شیمیایى) همكارى با شركت «كارل كلوب» و شركت WET  شركت تجارى مهندسى آب ، (برنامه شیمیایى و شاید میكروبى) را بر عهده داشتند. 

تهیه و فروش مواد اعصاب، تجهیزات شیمیایى به ارزش ۱۰ میلیون دلار، ده ها تن مواد شیمیایى از جمله تركیبات گاز اعصاب و فلورید سدیم و ترى كلرید، تهیه ماشین آلات براى تبدیل راكت ۱۲۳ میلیمترى به تجهیزات شیمیایى، تهیه روزانه ۱۷‎/۶ تن كلریدفسفر، فروش تجهیزات به كارخانه تسلیحات شیمیایى «فلوجه و اثیر» از جمله فعالیت هاى این شركت ها بوده است.

شركت «گوسا» سازنده سیلكون پى بود كه شباهت زیادى به سیانور هیدروژن داشت كه عراق در سال ۱۹۸۵م. آن را علیه ایران استفاده كرد.

شركت «بوسوائو» و «كناور» در اكسبورگ پناهگاه پیشرفته اى براى صدام در زیر كاخ ریاست جمهورى بنا كرد و شركت «هى برگر» ساخت واحد جداكننده در مجتمع شیمیایى سامرا و تولید تابون را بر عهده گرفت.شركت «هى برگر» همچنین بخش عمده كار تسلیحاتى آن را به شركت «لودیگ همر» از «كلانوسیت هایم»، واگذار كرد.

گرى ملهولین استاد حقوق دانشگاه ویسكانسین در ۲۲ مارس ۲۰۰۰م . مى گوید: «نه تنها شركت هاى آلمانى بزرگترین فروشنده سلاح هاى شیمیایى به عراق بودند، بلكه این شركت ها موادى را به عراق مى فروختند كه در افزایش برد گلوله هاى اسكاد به عراق كمك مى كرد.»
نام ۸۰ شركت آلمانى موجود در گزارش ۱۲ هزار صفحه اى عراق به سازمان ملل از این گزارش حذف ده است.در میان كشورهاى كمك كننده به عراق، كشور آلمان شبكه وسیع قوانین و مقرراتى را به منظور كنترل صادرات مواد تشكیل دهنده سلاح هاى شیمیایى، تركیبات بیمارى زا، تجهیزات مربوط به سلاح هاى بیولوژیكى و شیمیایى دو منظوره یا اشكال دیگر همكارى را با طرح هاى موشكى یا سلاح هاى میكروبى و شیمیایى خارجى دارد.


حمایت شیمیایى آلمان از عراق در گذر زمان

تاریخچه تلاش هاى كنترل صادرات تولید سلاح آلمان به سال ۱۹۸۴.م برمى گردد. زمانى كه دولت فدرال آلمان كنترل هایى را بر ۴ ماده تشكیل دهنده سلاح هاى شیمیایى اعمال مى كرد. آلمان همچنین در آگوست ۱۹۸۴.م قانون جدیدى را در مورد دادن مجوز به كارخانه هاى شیمیایى و تجهیزات شیمیایى خاصى كه براى تولید مواد سازنده سلاح هاى شیمیایى مناسب هستند، وضع و اعمال كرد.
در اواسط سال ۱۹۸۳ كار بر روى كارخانه هاى تولید حشره كش در سلمان پاك در حال اتمام بود كه بیش از ۱۰ شركت شیمیایى آلمانى در این كار به عراق كمك كردند. تجهیزات و وسایلى كه آلمان براى طرح هاى سامرا و سلمان پاك مى فرستاد، به قدرى تخصصى و غیرمعمولى بود كه ارسال آنها باید زنگ خطرى را در دستگاه هاى دولتى آلمان به صدا درمى آورد.

گزارش گمرك آلمان در سال ۱۹۸۷.م حاكى است كه فروش دستگاه تهیه هوا و ۴ واحد جداساز گاز مسموم كننده به عراق به موجب قوانین آلمان در مورد مواد و تجهیزات بسیار سمى ممنوع بوده است اما شركت «هى برگر» همه این مواد را به عراق صادر كرد بى آن كه كسى از او سؤالى كند.
در سپتامبر ۱۹۸۳ كارخانه تولید گاز سمى سامرا با نظارت مهندس هاى شركت هاى «كارل كلوب»، «پروسچ» و دیگر شركت هاى آلمانى راه اندازى شد.

كارشناسان سلاح هاى شیمیایى آلمان شرقى نیز پیش از آن كارخانه اى در سامرا راه انداخته بودند و افسران عراقى را در مورد به كارگیرى گاز خردل و گاز فلج كننده اعصاب در میدان نبرد، تعلیم مى دادند. در دسامبر ۱۹۸۳ (آذر ۱۳۶۲) نخستین تولید كارخانه سامرا به نام «ایپریت» یا گاز خردل آماده شد و نیروهاى عراقى در برابر حمله نیروهاى ایرانى از آن استفاده كردند.

بنا به گزارش بى بى سى در سپتامبر ۱۹۸۳ دولت ریگان رئیس جمهورى وقت آمریكا، یك كارگزار اطلاعاتى ملى را مأمور بررسى گسترش سلاح هاى شیمیایى در جهان سوم كردكه در گزارش این كارگزار از دولت آلمان به خاطر جلوگیرى نكردن از شركت هاى آلمانى طرف قرارداد، انتقاد شده و آمده بود:«آلمان غربى كمك هاى فنى را در تهیه گاز ناتوان كننده اعصاب فراهم كرده است.»
در تحقیقات اولیه گمرك آلمان غربى، مورخ ۵ نوامبر ۱۹۸۷. م از ۷ شركت كه با كارخانه سامرا همكارى داشتند، نام برده شد.كارل كلوب، شركت تجهیزات مهندسى پیلوت پلانت، هى برگر، مودیگ همن پرولچ، صنایع تكنیكى دبیل جیكوب و شركت مهندسى تجارى آپ سایپترا.






منبع : 
روزنامه ایران / سایت ساجد




طبقه بندی: درآمدی بر کلیات 8 سال دفاع مقدس، 
برچسب ها: در جنگ چه گذشت، جنگ، جنگ تحمیلی، سلاح های شیمیایی، حلقه های مرگ،
ارسال توسط سرباز فدایی ولایت
آخرین مطالب
آرشیو مطالب
نظر سنجی
كدام یك از موضوعات این وبلاگ را بیشتر می پسندید ؟










صفحات جانبی
پیوند های روزانه
امکانات جانبی
محبوبیت در گوگل

Check Page Rank of your Web site pages instantly:

This page rank checking tool is powered by Page Rank Checker service