۩۞۩ آتش ب اختیار ۩۞۩ - حقوق همسایگان و یتیمان و عشیره وقبیله

فال

کلیپ موبایل

قالب وبلاگ

اس ام اس عاشقانه

۩۞۩ آتش ب اختیار ۩۞۩
ما سرباز لشکر عشق سید خامنه ایم ...

Google

در این وبلاگ
در كل اینترنت


بازدید : مرتبه
تاریخ : دوشنبه 14 آذر 1390

حقوق همسایگان و یتیمان و عشیره وقبیله  
از حضرت رسول صلّى اللّه علیه وآله وسلّم منقول است كه : پیوسته مرا جبرئیل وصیت مینمود برعایت همسایه تا آنكه گمان كردم كه براى او میراثى قرار خواهد داد و فرمود كه هر كه همسایه خود را آزار كند حقتعالى بوى بهشت را بر او حرام گرداند، ماءواى او جهنم باشد، فرمود كه هر كه از همسایه اش بقدر یكشبر زمین خیانت كند، خدایتعالى آن زمین را تا طبقه هفتم طوقى گرداند و در گردن او اندازد تا چون او را بمقام حساب آورند طوق در گردن او باشد، مگر آنكه توبه كند، آن زمین را پس دهد.
از حضرت صادق علیه السلام منقول است كه : هر كه آزار خود را از همسایه باز دارد حقتعالى در روزقیامت از گناهان او درگذرد، از حضرت رسول صلّى اللّه علیه وآله وسلّم منقول است كه سه چیز است كه بدترین بلاها است ، پادشاهى یا صاحب حكمى كه اگر احسان باو كنى شكر نكند و اگر بدى كنى نگذرد و همسایه كه چشمش تو را بیند ودلش مرگ تو را خواهد، اگر نیكى ببیند بپوشاند و مذكور نسازد و اگر بدى ببیند ظاهر كند ومنتشر گرداند، زنیكه اگر حاضر باشى ترا شاد نگرداند، اگر غایب باشى خاطرت باو مطمئن نباشد.
در حدیث دیگر فرمود كه هر كه آزار همسایه كند، براى طمع در خانه او خدا خانه او را بهمسایه برساند.
در حدیث معتبر منقول است كه : از حضرت رسول صلّى اللّه علیه وآله وسلّم پرسیدند كه آیا در مال حقى بغیر زكوة هست ، فرمود كه بلى نیكى و احسان كردن بخویشانى كه با تو بدى كنند، و احسان كردن بهمسایه مسلمان بدرستیكه ایمان بمن ندارد كسیكه شب سیر میخوابد و همسایه مسلمانش گرسنه است .
در چند حدیث معتبر از حضرت صادق علیه السلام منقول است كه : تا چهل خانه از هر طرف همسایه اند.
در حدیث دیگر فرمود كه از جمله حقوق مال حق ماعونست كه حقتعالى وعید جهنم فرموده است براى كسیكه منع آن نماید و آن قرضى است كه بهمسایه دهد، یا نیكى كه بایشان كند، یا ضروریات خانه كه بایشان عاریه دهد، راوى عرض كرد كه ما همسایگان داریم كه اگر چیزى بایشان بعاریه بدهیم میشكنند، ضایع میكنند در اینصورت بر ما گناهى هست اگر بایشان ندهیم ؟ فرمود كه هر گاه چنین باشد گناهى بر شما نیست اگر بایشان ندهید.
در حدیث دیگر فرمود كه حلال نیست منع كردن نمك و آتش از همسایگان .
از حضرت رسول منقول است كه : هر كه ماعونرا منع نماید از همسایگان حقتعالى منع كند از او خیر واحسان خود را و او را بخود واگذارد، واى بر حال او.
در حدیث معتبر از حضرت صادق منقول است كه : منع مكنید قرض دادن خمیر و نان را و طلبیدن آتش را كه این امور باعث زیادتى روز میشود، بر اهل خانه با آنكه از جمله مكارم اخلاق است .
از حضرت امام محمد باقر علیه السلام منقول است كه : زینهار كه متعرض حقوق مشوید كه بر خود لازم كنید و آنچه از خرجها كه بر قبیله واقع میشود بدهید و مضایقه مكنید، و اگر از قبیله شما كسى شما را تكلیفى كند كه ضررش بر شما زیاده از نفعى باشد كه باو میرسد قبول مكنید.
در حدیث دیگر منقول است كه : حضرت امیرالمؤ منین علیه السلام در بیمارى بدیدن صعصعة بن صوحان كه از بزرگان اصحاب آنحضرت بود تشریف آوردند، پس فرمودند كه باینكه من بعیادت تو آمدم فخر مكن بر قوم خود واگر ایشان را در امرى بینى خود را از آن امر بكنار بگیر كه آدمى بى نیازنیست از قوم وقبیله خود و بایشان محتاج است ، اگر یارى ایشان نكنى یارى از ایشان منع كرده و یاریهاى بسیار ایشان را از خود رد گردانیده پس اگر ایشان را در حال خوبى ببینى یارى ایشان بكن ، براى آن امر و اگر در بلائى باشند، ایشان را وامگذار و باید كه یارى كردن شما یكدیگر را در طاعت خدا باشد، بدرستیكه همیشه با رفاهیت و نعمت خواهید بود اگر یارى یكدیگر بكنید، در طاعت خدا وباز ایستید از معصیت خدا.
در حدیث معتبر منقول است كه : اسیرى چند را بنزد حضرت رسول صلّى اللّه علیه وآله وسلّم آوردند از كافران پس یكى از ایشانرا پیش ‍ آوردند كه گردن بزنند، در آن حضرت جبرئیل نازل شد و گفت یا محمد این اسیر را كه میخواهى گردنش را بزنى بمردم طعام میخورانید و مهمان دارى میكرد و خرجهائیكه در میان قبیله واقع میشد میداد و بارهاى گران اهل خود را بر دوش خود بر میداشت ، پس حضرت بآن اسیر فرمودند كه حقتعالى چنین وحى فرستاده است ومن ترا آزاد كردم از كشتن باین خصلتها آن اسیر گفت كه پروردگار تو این خصلتها را دوست میدارد؟ فرمود كه بلى اسیر گفت شهادت میدهم بوحدانیت خدا وبپیغمبرى تو بحق آن خداوندیكه ترا براستى فرستاده است ، كه هرگز از مال خود كسى را برنگردانیده ام .
در احادیث معتبره وارد شده است ، كه خوردن مال یتیم بناحق از جمله گناهان كبیره است .
در حدیث معتبر منقول است كه : حضرت رسول صلّى اللّه علیه وآله وسلّم فرمود كه هر كه نگاهدارى كند یتیمى را و او را نفقه دهد من و او در بهشت مانند این دو انگشت با هم باشیم واشاره بانگشت شهادت و میان فرمود.
در حدیث دیگر فرمود هر كه یتیمى را در عیال خود داخل كند و خرج او را بدهد تا او مستغنى شود از او، خدا بهشت را بر او واجب گرداند، چنانچه براى خورنده مال یتیم جهنم را واجب گردانیده است .
در روایت معتبر از حضرت امیرالمؤ منین علیه السلام منقول است كه : هر مرد مؤ من و زن مؤ منه كه دست بر سر یتیم بكشد، از روى ترحم حقتعالى براى او بعدد هر موئى كه دستش بر آن مى گردد حسنه براى از بنویسد.
در روایت دیگر منقول است كه : بهر موئى حقتعالى نورى كرامت فرماید، در قیامت .
در حدیث معتبر از حضرت رسول صلّى اللّه علیه وآله وسلّم منقول است كه : هر كه از سنگینى دل خود آزرده باشد، خواهد دلش نرم گردد یتیمى را نزدیك خود بخواند و با او مهربانى كند و بر سر خوان خود بنشاند و از روى شفقت دست بر سرش بمالد بدرستیكه یتیم را بر مردم حق عظیم هست .
در حدیث دیگر فرمود كه چون یتیمى بگرید عرش الهى براى او بلرزد، پس پروردگار عالم فرماید كه كیست آنكه به گریه آورده است این بنده مرا كه پدرش و مادرش را گرفته ام ؟ بعزت و جلال خودم سوگند مى خورم كه هیچ بنده او را ساكن نگرداند مگر آنكه بهشت را براى او واجب گردانم .
در احادیث معتبره از حضرت صادق علیه السلام منقول است كه : حق تعالى در قرآن مجید براى كسیكه مال یتیم را بناحق بخورد، دو عقاب مقرر ساخته یكى عذاب جهنم در آخرت و دیگرى آنكه در دنیا بعد از او با یتیمان او بكنند، آنچه با یتیمان دیگران كرده باشد.
از حضرتا امام محمد باقر علیه السلام منقول است كه : حق تعالى در قیامت جماعتى را از قبرها محشور گرداند كه از دهنهاى ایشان آتش شعله ور باشد و آنها جماعتى باشند كه مال یتیم را خورده باشند، چنانچه حق تعالى میفرماید، بدرستى كه آن جماعتیكه مال یتیم را بظلم مى خورند، نمیخورند در شكم خود مگر آتش و بزودى آتش افروز جهنم گردند، بدانكه ولى یتیم كه تصرف در مال او میتواند نمود پدر است و جد پدرى و وصى كه ایشان تعیین كرده باشند، اگر اینها نباشند حاكم شرع یعنى امام علیه السلام و كسى كه آنحضرت تعیین فرموده باشد، اگر امام حاضر نباشد اكثر علماءِ را اعتقاد آنستكه مجتهد جامع الشرایط میكند یا كسیكه او نصب كرده باشد.
از احادیث معتبره ظاهر میشود كه مؤ منان صالح از براى خدا متكفل احوال ایشان و ضبط اموال ایشان میتوانند شد، كه آنچه صرفه وغبطه ایشان در آن باشد رعایت كنند، اگر پریشان باشند وسعى در مال یتیم مانع كسب ایشان باشد بقدر خرج ضرورى خود از مال ایشان خرج میتوانند كرد، بهتر آنستكه رعایت كنند كه زیاده از اجرت متعارف آن عمل برندارند، همچنین پدر و جد پدرى و وصى باید كه نهایت رعایت در صرفه ایشان بكند، و اگر آنقدر مال نداشته باشند كه وفا بقرض كند از مال ایشان قرض برندارند، اگر پدر و جد پدرى پریشان باشند بقدر نفقه ضرورى خود از مال ایشان میتوانند برداشت ، اگرمادر هم پریشان باشد نفقه او را ولى از مال یتیم میتواند بردارد، و اگر قدر خرج طفل را حساب كنند و با نفقه خود ضم كنند و باهم چیزى بخورند، باكى نیست .




طبقه بندی: آداب و سنتهای اخلاق اسلامی «برگرفته از کتاب حلیة المتقین»، 
برچسب ها: حقوق همسایگان و یتیمان و عشیره وقبیله،
ارسال توسط سرباز فدایی ولایت
آخرین مطالب
آرشیو مطالب
نظر سنجی
كدام یك از موضوعات این وبلاگ را بیشتر می پسندید ؟










صفحات جانبی
پیوند های روزانه
امکانات جانبی
محبوبیت در گوگل

Check Page Rank of your Web site pages instantly:

This page rank checking tool is powered by Page Rank Checker service

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic